“Göndermek, salıvermek” anlamındaki irsâl masdarından türeyen mürsel, hadis usulünün en tartışmalı terimlerinden biridir; çünkü muhaddisler ile fakih ve usulcüler onu farklı tanımlar. Muhaddislere göre mürsel, “tâbiînden bir râvinin, kendisiyle Hz. Peygamber arasındaki sahâbînin ismini atlayarak naklettiği hadis”tir — yani kopukluk senedin sonunda, sahâbî halkasındadır.
Terimin alt türleri vardır. Mürselü’s-sahâbî (sahâbe mürseli), bir sahâbînin doğrudan Resûl-i Ekrem’den değil başka bir sahâbîden duyduğu hâlde Resûlullah’tan işitmiş gibi naklettiği hadistir. el-Mürselü’l-hafî ise bir râvinin, çağdaşı olmakla beraber görüştüğü bilinmeyen bir kişiden yaptığı rivayettir; kopukluk gizli olduğu için tespiti güçtür.
Mürsellerin değeri râviden râviye de değişir. Mürselleri makbul sayılan tâbiîler arasında Saîd b. Müseyyeb, Saîd b. Cübeyr, İbrâhim en-Nehaî, Mücâhid b. Cebr, Şa‘bî ve Mâlik b. Enes sayılır; mürselleri zayıf sayılanlar arasında ise Atâ b. Ebû Rebâh, Katâde b. Diâme, İbn Şihâb ez-Zührî, A‘meş ve Süfyân es-Sevrî bulunur. Temel hadis külliyatındaki mürsel sayıları da kayıtlıdır: Mâlik’in el-Muvatta’ında 222, Tirmizî’de 128, Ahmed b. Hanbel’de 98, Buhârî’de 93, Ebû Dâvûd’da 70, Müslim’de 11, İbn Mâce’de 9.
İki ayrı ihtilaf var. Birincisi tanımda: fakihler ve usulcüler mürseli çok daha geniş kullanır — onlara göre senedinin herhangi bir yerinden bir veya birden çok râvisi düşen her hadis mürseldir; bu tanımla münkatı‘, mu‘dal, müdelles ve muallak da mürsel sayılır. Bir metinde “mürsel” geçtiğinde hangi tanımın kastedildiğine dikkat etmek gerekir. İkincisi delil değerinde: Ebû Hanîfe, Mâlik b. Enes ve İbn Cerîr et-Taberî gibi âlimler mürseli mutlak olarak makbul sayarken (bazı Hanefî usulcüler onu müsnedden daha kuvvetli bile görmüştür), Buhârî, Müslim, Tirmizî, Nesâî, Dârekutnî ve İbn Hacer el-Askalânî hiçbir şekilde makbul saymaz; İmam Şâfiî, Ahmed b. Hanbel ve İbn Teymiyye ise ancak başka yollarla desteklenen mürselleri kabul eden orta bir yol tutar.
Saîd b. Müseyyeb, mürselleri makbul sayılan tâbiîlerin başında gelir. Mürsel rivayetin en yoğun bulunduğu eser ise Mâlik b. Enes’in el-Muvatta’ıdır: 222 mürsel rivayet içerir.