Terâcim, “biyografi” anlamındaki terceme kelimesinin çoğuludur. İslâm tarihinde biyografi kitapları siyer, terâcim, tabakat ve vefeyât gibi isimlerle anılır: siyer/sîret özellikle Hz. Peygamber’in hayatına dair eserler için, tabakat ortak bir nesil veya grup oluşturan kişilerin biyografileri için, vefeyât ise vefat tarihlerini esas alan eserler için kullanılır. Ricâl ilminde “terceme-i hâl, tabakātü’r-ruvât, esmâü’r-ricâl” terkipleri geçer.
Bu literatür, fitne olaylarının patlak vermesi, İslâm âleminin hızla genişlemesi ve hadisin Resûl-i Ekrem’i görmeyen kimselerin eline geçmesiyle doğan sened sorma ihtiyacından doğmuştur. Ricâl kaynakları bir râvinin doğum yeri ve zamanı; adı, baba adı, künyesi, nisbesi, lakabı; seyahatleri, hocaları ve onlardan aldığı rivayetler, talebeleri, ikamet ettiği yerler; ayrıca yaşlılık veya hastalık sebebiyle hâfıza kaybına (ihtilât) uğrayıp uğramadığı gibi bilgileri kaydeder.
Cerh ve ta‘dîl kitapları içerik bakımından üçe ayrılır: yalnız zayıf râvileri içerenler (genellikle Kitâbü’d-Duafâ adını taşır), yalnız sika râvileri içerenler (Kitâbü’s-Sikāt) ve her ikisini birlikte içerenler. Ayrıca müdellis râvilere, ihtilâta uğrayanlara veya kendisinden tek kişinin rivayet ettiği râvilere dair özel çalışmalar vardır.
Hadis Atlası’ndaki râvi künyeleri — tabaka, kabile, dönem, hoca ve talebe bağları — bu literatürün ürettiği bilgi türünün dijital karşılığıdır.
Günümüze ulaşan en eski tabakat kitabı İbn Sa‘d’ın et-Tabakātü’l-kübrâ’sıdır. Kütüb-i Sitte ricâli için zincir şöyledir: Abdülganî el-Makdisî’nin el-Kemâl fî ma‘rifeti’r-ricâl’i → Mizzî’nin Tehzîbü’l-Kemâl’i → İbn Hacer’in Tehzîbü’t-Tehzîb’i (12.415 râvi) → Takrîbü’t-Tehzîb.