Türkçe Çeviri

Mâlik bana tahdîs etti. Ona ulaştığına göre Urve b. Zübeyr ile Süleyman b. Yesâr'a, kendisi ve oğulları adına mükâtebe sözleşmesi yapıp sonra ölen bir adam hakkında, ‘Mükâtebin oğulları babalarının mükâtebe bedelini ödemek için çalışırlar mı, yoksa köle mi olurlar?’ diye soruldu. İkisi, ‘Bilakis babalarının mükâtebe bedelini ödemek için çalışırlar; babalarının ölümü sebebiyle bu bedelden hiçbir şey indirilmez’ dediler. Mâlik dedi ki: Çocuklar çalışmaya güç yetiremeyecek kadar küçüklerse büyümeleri beklenmez ve babalarının efendisinin köleleri olurlar. Ancak mükâteb, onlar çalışabilecek duruma gelinceye kadar vadeli taksitlerini ödemeye yetecek bir mal bırakmışsa başka. Bıraktığı malda onların ödemelerine yetecek miktar varsa bu bedel onlar adına ödenir ve çalışabilecek yaşa gelinceye kadar durumları olduğu gibi bırakılır. Ödemeyi yaparlarsa azat olurlar, âciz kalırlarsa köle olurlar. Mâlik, mükâtebe bedelini tam olarak karşılamayan bir mal bırakıp ölen, ayrıca mükâtebe sözleşmesine kendisiyle birlikte dâhil bir çocuk ve bir ümmüveled bırakan mükâteb hakkında şöyle dedi: Ümmüveledi onlar adına çalışmak isterse, bu hususta güvenilir ve çalışmaya gücü yeten biri olduğu takdirde mal kendisine verilir. Çalışmaya gücü yetmiyor ve mal konusunda güvenilir bulunmuyorsa bu maldan ona hiçbir şey verilmez; kendisi ve mükâtebin çocuğu, mükâtebin efendisinin köleleri hâline dönerler. Mâlik dedi ki: Aralarında akrabalık bulunmayan bir topluluk hep birlikte tek bir mükâtebe sözleşmesi yapar, sonra bazısı ödemekten âciz kalırken bazısı çalışır ve sonunda hepsi azat olursa, çalışanlar diğerleri adına ödedikleri miktardaki paylarını ödemekten âciz kalanlardan geri alırlar. Çünkü onların her biri diğerinin kefilidir.

Bu çeviri otomatik üretildi; yayımlanmış bir neşirden alınmadı. Arapça asıl metin yanda duruyor.