Türkçe Çeviri

Bana Züheyr b. Harb rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize İsmail b. îbrâhîm, Hâlid'den, o da Hafsa'dan, o da Ümmi Atıyye'den naklen rivâyet eyledi. (Şöyle dedi) : Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) bana sadaka malından bir koyun gönderdi. Ben de onun parçasını Âişe 'ye yolladım. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) Âişe 'nin yanına gelince: «Yanınızda (yiyecek) bir şey var mı?» diye sormuş, o da: — Hayır, yalnız Nüseybe, kendisine gönderdiğiniz koyundan bize bir parça göndermiş; demiş. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) : «O, yerini buldu.» buyurmuşlar. Enes hadisini Buhârî «Zekât» ve «Zühd» bahislerinde; Ebû Dâvûd «Zekât» bahsinde; Nesâî «Umrâ» bahsinde muhtelif râvîlerden tahric etmişlerdir. Ümmü Atıyye hadisini Buhârî «Zekât» bahsinin bir-iki yerinde ve «Kitâbü'l-Hibe»'de rivâyet etmiştir. -O, Berîre'ye sadaka, bize de hediyedir...» cümlesinde cârüe mecrûrun müptedâ üzerine geçirilmesi, ihtisas ifâde etmek içindir. Cümle: «Bu et ancak ona sadakadır; bize değil.» kuvvetin dedir. Zîrâ sadaka olarak verilen et, Hazret-i Berire'nin milki olunca ondan sadaka vasfı zail olmuştur. Berire , onu Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)' e hediye olarak vermiştir. Tahrîm mes'elesi etin aynına taallûk etmez. «O yerini buldu.» cümlesinden murâd: Helâl olan yere ulaştı.» demektir. Hadîsin bir rivâyetinde Hazret-i Âişe (radıyallahü anha) «Berîre hakkında üç hüküm sabit olmuştu...» demiş, bunlardan yalnız verilen etin ona sadaka olduğunu söylemiştir. ikinci hüküm «velâ»'nın âzad eden kimseye âit olması, üçüncüsü de kendisi bir köle ile evliyken âzad edildiği için nikâhın feshi muhayyer bırakılmasıdır. Rivâyetlerin umûmundan anlaşılıyor ki fakir, sadakayı almakla o maldan sadaka vasfı ve hükmü kalkar. Artık onu satm almak caiz olduğu gibi Hâşimiler'in yemesi de mubahtır.

Çeviri kaynağı: islamilimleri.com