حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ أَخْبَرَتْنِي أُمُّ مُبَشِّرٍ، أَنَّهَا سَمِعَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ عِنْدَ حَفْصَةَ " لاَ يَدْخُلُ النَّارَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنْ أَصْحَابِ الشَّجَرَةِ أَحَدٌ . الَّذِينَ بَايَعُوا تَحْتَهَا " . قَالَتْ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَانْتَهَرَهَا فَقَالَتْ حَفْصَةُ { وَإِنْ مِنْكُمْ إِلاَّ وَارِدُهَا} فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " قَدْ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَنَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيهَا جِثِيًّا}
Türkçe Çeviri
Bana Hârûn b. Abdillâh rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Haccâc b. Muhammed rivâyet etti. (Dedi ki) : İbn Güreye şunu söyledi: Bana Ebû'z Zübeyr haber verdi ki, Câbir b. Abdillâh'i şöyle derken işitmiş: Bana Ümmü Mübeşşir haber verdi ki, Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'i Hafsa'nın yanında şöyle buyururken işitmiş: «Cehenneme inşaallah, ağacın altında bey'at eden şecere ashabından hiç bir kimse girmez.» buyururken işitmiş: — Hayır ya Resûlallah ! O da kendisini men etmiş. Bunun üzerine Hafsa: "Sizden hiç bir kimse yoktur ki, o cehenneme gelmesin." Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) de: "Allah (azze ve celle) Sonra' Allah'dan korkanları kurtaracağız ve zâlimleri orada diz çökmüş halde bırakacağız buyurdu." demiş. Ulemânın beyânına göre bu hadîsden murad Hudeybîye'de ağaç altında Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'e bey'at edenlerden hiç birinin cehenneme girmeyeceğini kat'î surette bildirmektir. Nitekim bundan önceki Hâtıb hadîsinde de sarahaten bildirilmiştir. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) 'in burada «İnşaallah» demesi şüphe ettiği için değil, teberrük maksadıyledir. Hazret-i Hafsa’nın itiraza benzeyen sözü, hakikatte itiraz değil, istirşâd, yani o bâbdaki hükmü anlatmasını istemektir. Cenâb-i Hak Kur'ân-ı Kerîm'de herkesin cehenneme geleceğini bildiriyor. Bu nasıl olacak, beni bu bâbda irşâd et! demek istemiştir. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) de onun okuduğu âyetin alt tarafım göstererek ehl-i takva mü'minlerin cehennemden kurtarılacağına, orası zâlim küffârın yeri olduğuna işaret buyurmuştur. Sahih kavle göre âyet-i kerîme'deki cehenneme gelmek tâbirinden murad sırat köprüsüdür. Sırat cehennemin üzerine kurulmuştur. Binâenaleyh bütün insanlar bu köprüden geçmek üzere cehennemin kenarına gelecekler; günahsız mü'minler sıratı rahatlıkla geçecek cezalılarla küffâr geçemeyip cehenneme düşeceklerdir. Hudeybiye'de Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) ’e bey'at edenlerin sayısı bir rivâyette bindörtyüz (1400) , diğer rivâyette beşyüz (500) dür.
Çeviri kaynağı: islamilimleri.com