حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، أَنَّهُ قَالَ سَقَطَ عِقْدُ عَائِشَةَ فَتَخَلَّفَتْ لاِلْتِمَاسِهِ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ إِلَى عَائِشَةَ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهَا فِي حَبْسِهَا النَّاسَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الرُّخْصَةَ فِي التَّيَمُّمِ . قَالَ فَمَسَحْنَا يَوْمَئِذٍ إِلَى الْمَنَاكِبِ . قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ إِلَى عَائِشَةَ فَقَالَ مَا عَلِمْتُ إِنَّكِ لَمُبَارَكَةٌ .
Türkçe Çeviri
“... Ammâr bin Yâsir (radıyallahü anhümâ) 'den rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Resûl-i Ekrem (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in seferlerinin birinde Âişe (radıyallahü anhâ) ’nin gerdanlığı düştü. Gerdanlığı aramak için Âişe (radıyallahü anhâ) , gecikti. (Herkes bulunması için bekledi. ) Bunun üzerine Ebû Bekir (radıyallahü anh) , Âişe (radıyallahü anhâ) 'nin yanına vararak halkın beklemesine sebep olduğu için ona şiddetle öfkelendi. Biraz sonra Allah (Azze ve Celle) teyemmüm ruhsatını (bir âyetle) indirdi. Ammâr (radıyallahü anh) dedi ki, Biz o gün (teyemmüm ederken toprakla) omuzlarımıza kadar mesnettik. Ammâr (radıyallahü anh) dedi ki: Bundan sonra Ebû Bekir (radıyallahü anh) Âişe (radıyallahü anhâ) 'nin yanına vararak : Ben senin bu kadar mübarek olduğunu bilemedim, dedi. "
Çeviri kaynağı: islamilimleri.com