أَخْبَرَنِي شُعَيْبُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ أَخْبَرَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِرَجُلٍ فِي ظِلِّ شَجَرَةٍ يُرَشُّ عَلَيْهِ الْمَاءُ قَالَ " مَا بَالُ صَاحِبِكُمْ هَذَا " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَائِمٌ . قَالَ " إِنَّهُ لَيْسَ مِنَ الْبِرِّ أَنْ تَصُومُوا فِي السَّفَرِ وَعَلَيْكُمْ بِرُخْصَةِ اللَّهِ الَّتِي رَخَّصَ لَكُمْ فَاقْبَلُوهَا " .
Asıl metin · Nesâî · Oruç (Sıyâm) · 2258
Câbir b. Abdullah ’tan rivâyete göre, Rasûlüllah bir ağacın gölgesinde su ile serinletilen bir adama rastladı ve: ( Arkadaşınıza ne oldu?) buyurdu. Oradakiler: ( Oruçluydu) dediler. Rasûlüllah ’de: ( Yolculukta oruç tutmanız ibadetten değildir. Ruhsata sarılın; Allah’ın sizin için tanıdığı bir kolaylık var onu kabul edip kullanın.) (İbn Mâce, Sıyam: 11; Dârimi, Sıyam: 16)