Türkçe Çeviri

Sehl b. Sa’d ’ten rivâyete göre, bir kadın Rasûlüllah ’e geldi ve şöyle dedi: ( Ey Allah’ın Rasûlü! Kendimi sana hibe ediyorum.) Rasûlüllah ’de tepeden tırnağa kadına bir baktı ve başını önüne eğdi. Kadın bu hususta Rasûlüllah ’in bir cevap vermediğini görünce oturdu. Bunun üzerine orada bulunan sahabelerden biri kalktı ve: ( Ey Allah’ın Rasûlü! Eğer bu kadına ihtiyacın yoksa onu bana nikahla) dedi. Rasûlüllah : ( Yanında mehir olarak vereceğin bir şey var mı?) buyurdu. Adam: ( Hayır vallahi mehir olarak vereceğim bir şey bulamadım) dedi. (Git, bak demir bir yüzük bile olsa getir bakalım) deyince; Adam gitti ve dönüp geldi ve şöyle söyledi: (Hayır vallahi Ey Allah’ın Rasûlü! Demir bir yüzük bile olsa bulamadım.) Fakat üzerimdeki şu elbisem var, onun yarısını verebilirim dedi. Sehl diyor ki: O sahabenin belden yukarısı için giyeceği bir ridası dahi yoktu sadece belden aşağıyı örten bir izarı vardı. Onun da yarısını o kadına mihir olarak verecekti. Bunun üzerine Rasûlüllah : ( İyi ama izarını kadına verirsen sen çıplak kalırsın, sen giyersen kadına bir şey vermemiş olursun) buyurdu. O zaman o adam oraya oturdu, oturma işi uzadı fakat çare bulunamayınca adam kalkıp gitti. Rasûlüllah onun üzüntülü ayrılışını görünce çağrılmasını emretti. Adam gelince Rasûlüllah : ( Ezberinde Kur’an’dan bir şeyler var mı?) diye sordu. O adam da: ( Falan ve falan sûreler ezberimde vardır) diyerek saymaya başladı. Rasûlüllah (Onları ezbere okuyabilir misin?) dedi. O adam: (Evet) deyince, Rasûlüllah : ( Ezberindeki bu bu sûreleri bu kadına öğretmek şartıyla seni bu kadınla evlendirdim) buyurdu. (Tirmizî, Nikah: 23; Müslim, Nikah: 13)

Çeviri kaynağı: islamilimleri.com