Türkçe Çeviri

Bana Mâlik’ten naklen rivayet edildiğine göre ona şu haber ulaştı: Ömer b. Abdülazîz, halifeliği sırasında bazı görevlilerine şöyle yazdı: Nikâhı kıyan kimse —ister baba ister başkası olsun— hibe veya ikram türünden her neyi şart koşarsa, kadın onu talep ettiği takdirde o kadına aittir. Mâlik, babasının evlendirdiği ve mehrinde kendisine verilecek bir hibeyi şart koştuğu kadın hakkında şöyle dedi: Nikâhın kendisiyle gerçekleştiği her şart, kadın talep ettiği takdirde babanın kızına aittir. Kocası onunla zifafa girmeden kendisinden ayrılırsa, nikâhın kendisiyle gerçekleştiği hibenin yarısı kocasına aittir. Mâlik, malı olmayan küçük oğlunu evlendiren kişi hakkında şöyle dedi: Çocuğun evlendiği gün malı yoksa mehir babasının üzerinedir. Çocuğun malı varsa mehir çocuğun malından ödenir; ancak baba mehrin kendi üzerinde olduğunu açıkça belirtirse başka. Çocuk küçük ve babasının velâyeti altında olduğu takdirde bu nikâh çocuk hakkında geçerlidir. Mâlik, karısını kendisiyle zifafa girmeden önce boşayan ve kadın bakire olduğu için babası mehrin yarısından vazgeçen kişi hakkında şöyle dedi: Babanın koca lehine vazgeçtiği miktar geçerlidir. Mâlik şöyle dedi: Bunun sebebi, yüce ve mübarek Allah’ın kitabında, “Ancak kadınların vazgeçmesi müstesna” buyurmasıdır. Bunlar, kendileriyle zifafa girilmiş kadınlardır. “Yahut nikâh bağı elinde bulunan kimsenin vazgeçmesi müstesna.” Bu kimse, bakire kızı hakkında baba, câriyesi hakkında ise efendidir. Mâlik şöyle dedi: Bu konuda işittiğim ve bizde uygulanan hüküm budur. Mâlik, bir Yahudi veya Hristiyanın nikâhı altındaki Yahudi ya da Hristiyan kadının, kocası kendisiyle zifafa girmeden önce Müslüman olması hakkında, “Onun mehir hakkı yoktur” dedi. Mâlik şöyle dedi: Bir kadının çeyrek dinardan az mehirle nikâhlanmasını uygun görmüyorum. El kesme cezasını gerektiren en düşük miktar da budur.

Bu çeviri otomatik üretildi; yayımlanmış bir neşirden alınmadı. Arapça asıl metin yanda duruyor.