حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمْ يَتَزَوَّجِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى خَدِيجَةَ حَتَّى مَاتَتْ ‏.‏

Hazret-i Âişe rivâyetlerini Buhârî «Menâkıb-i Ensar» bahsinde tahric etmiştir. Hazret-i Âişe 'nin: «Halbuki ben onu hiç görmemişdim...» sözünden muradı; Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'in yanında iken görmediğini anlatmaktır. Ona yetişmediğini söylemesi de bu mânâyadır. Yoksa kendisi Hazret-i Hatice'nin vefatında altı yaşında idi. Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in Hazret-i Hatice'yi çok anmasından murad, onu medh-ü senada bulunmasıdır. Çünkü Hazret-i Hatice'ye karşı muhabbeti vardı. Bir kimseyi seven, onu dilinden bırakmaz. Bu rivâyetler kıskançlığın en faziletli kadınlarda bile görüldüğüne delildir. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in Hazret-i Hatice hakkındadır «Bana onun sevgisi bahşedildi.» buyurması, onu sevmenin bir fazîlet olduğuna işarettir.

Künye

Sıhhat Değerlendirmesi