حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَبِي، حَازِمٍ بِهَذَا الإِسْنَادِ أَنَّ جِبْرِيلَ، وَعَدَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَأْتِيَهُ ‏.‏ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَلَمْ يُطَوِّلْهُ كَتَطْوِيلِ ابْنِ أَبِي حَازِمٍ ‏.‏

Bu hadîsi Buhârî «Bed'ü-l-Halk», «Meğâzî» ve «Libâs» bahislerinde, Tirmizî «Kitâbu’l-isti'zan»'da; Nesâî «Sayd» ve «Zînet» bahislerinde; İbn Mâce «Kitâbu'l-Libâs»'da muhtelif râvilerden tahrîc etmişlerdir. İbn Tîn oradaki köpekten murad ev köpeği, meleklerden murad da hafezadan başka melekler olduğunu söylemiştir. Nevevî dahi: «Bunlar hafeza meleklerinin hilâfına rahmet tebrik ve istiğfarla dolaşan meleklerdir» demiştir. Hattâbî diyor ki: «Bir evde bunlardan biri bulunduğu vakit meleklerin girmemesinden murad edinilmesi haram olan köpeklerle suretlerdir. Edinilmesi haram olmayan av köpeği, ekin veya çoban köpeği ile yaygı ve yastıklar üzerine rasınedilip tahkir ulunan suretler meleklerin girmesine mâni değildir.» Nevevî dahi: «En açık mânâ bu hükmün her köpek ve surete âmm ve şâmil olmasıdır.» diyor.

Künye

Sıhhat Değerlendirmesi