Aşağıdaki izah hadisin parçası değildir; mütercimin ve şârihlerin notudur.
Bu hadîsi Buhârî «Menâkıb-ı Ensâr» bahsinde; İbn Mâce «Nîkâh»da tahric etmişlerdir. İbn Ebî Şeybe'nin: «Kitabınıda buldum» diyerek rivâyet etmesi hadîsi Ebû. Usâme'den işitmediğine işarettir, Sahih olan kavle göre bu şekilde hadîs rivâyeti caizdir. Cumhûr u ulemânın kavilleri de budur. Mamafih İmâmı Müslim yalnız bu rivâyetle iktifa etmemiş, hadîsin diğer rivâyetlerini birer birer sıralamıştır. O rivâyetlerde râvilerin hadîsi birbirlerinden işittikleri tasrih olunmuştur. Hadîsin «sıtmaya tutuldum» cümlesinden sonra gelen (Bu sebeble saçlarım döküldü) cümlesi mahzûf olup zımnen anlaşılmaktadır. Ümmü Rumân: Hazret-i Âişe 'nin annesidir. İsmi: Zeyneb binti Âmir'dir. Ümmü Rumân hicretin altıncı yılında vefat etmiş, kabrine bizzat Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) inerek onun için istiğfarda bulunmuş: «Yarrabbi! Ummü Rumân'ın senin ve Resûlünün yolunda neler çektiği sana meçhul değildir.» demiştir. Hadîsdeki Taifden murad baht'dır. Bununla ensar kadınları Hazret-i Âişe 'nin nikahım tebrik etmişlerdir. Hazret-i Âişe 'nin nikâh ve zifaf edildiği zaman kaç yaşında olduğu ihtilaflı ise de esah olan kavle göre altı yaşında iken nikahlanmış; dokuz yaşında zifaf edilmiştir. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) vefatında Hazret-i Âişe on sekiz yaşında bulunuyordu. Zifafın hangi ayda yapıldığında dahi ihtilâf vardır. Esah olan kavle göre Şevval'dedir. Çünkü İmâm Müslim ile, İmâm Ahmed , Tirmizî , Nesâî ve İbn Mâce 'nin rivâyet ettikleri bir hadîsde Âişe (radıyallahü anha) : « Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) beni Şevval'de nikahladı ve Şevval'de zifafa girdi...» demiştir. İbn İshâk’ın beyânına göre Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) evvelâ Hazret-i Hatice, ondan sonra Hazret-i Sevde, daha sonra Hazret-i Âişe ile evlenmiştir. Bazıları, Hazret-i Âişe 'yi Sevde (radıyallahü anha) dan önce aldığını söylemişlerse de Dimyatı İbn İshâk kavlinin doğru olduğunu bildirmiştir,