وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، وَحُمَيْدُ، بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ فِي حَدِيثِ حُمَيْدٍ قَالَ هِشَامٌ وَالنَّصُّ فَوْقَ الْعَنَقِ ‏.‏

Bu hadîsi Buhârî «Hacc», «Cihâd» ve «Megazî» bahislerinde; Ebû Dâvûd , Nesâî ve İbn Mâce «Hacc» bahsinde muhtelif râvilerden tahrîc etmişlerdir. Buhârî 'nin rivâyetinden anlaşıldığına göre Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in mevzubahis Arafat dönüşü, veda haccına aittir. Anak : Hayvanın kendi hâline bırakılarak yürümesidir. Nass: Hayvanın var kuvvetiyle koşması, mânâsına gelir. İbn Battal diyor ki: «Arafat'tan acele dönmek Allahü A'lem vaktin darlığındandır. Çünkü Arafat'tan Müzdelife'ye güneş indikten sonra hareket edilir. Hâlbuki Arafat'la Müzdelife arasında üç mil kadar mesafe vardır. Hacıların akşamla yatsı namazlarını Müzdelife'de kılmaları îcâb eder. Binâenaleyh acele namaza yetişmek için yolda da acele davranırlar.» Hadîs-i şerif, Selef-i Sâlihînin Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) 9 bütün harekât ve sekenâtında uymak için onun hâllerini soruşturmaya büyük ehemmiyet verirdiklerine delildir.

Künye

Sıhhat Değerlendirmesi