حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَمْرَةَ الضُّبَعِيَّ، قَالَ تَمَتَّعْتُ فَنَهَانِي نَاسٌ عَنْ ذَلِكَ، فَأَتَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ، فَأَمَرَنِي بِهَا ‏.‏ - قَالَ - ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى الْبَيْتِ فَنِمْتُ فَأَتَانِي آتٍ فِي مَنَامِي فَقَالَ عُمْرَةٌ مُتَقَبَّلَةٌ وَحَجٌّ مَبْرُورٌ - قَالَ - فَأَتَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي رَأَيْتُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ سُنَّةُ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Bu hadîsi Buhârî «Hacc» bahsinde tahrîc etmiştir. Aynî 'nin beyânına göre vak'a Abdullah b. Zübeyr zamanında geçmiştir. Abdullah b. Zübeyr müt'ayı meneder yalnız mahsur kalanlara caiz görürmüş. Bu hususta Âlkane ile İbrahim Nehaî dahi ona muvafakat etmişlerdir. Cumhûr -u ulemâya göre hacc-ı temettü' mahsur kalanlara mahsûs değildir. «Makbul ömre mebrûr hacc.» cümleleri: müptedâ haber cümlesidir. Yani «bu makbul bir ömre ve makbul bir haccdir.» demektir. Hazret-i İbn Abbâs’ın:«Ebû'l-Kâsım (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in sünneti!» sözü dahi böyledir. Yani «Bu, Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in sünnetidir.» mânâsına gelir. Bununla beraber «Sünnet» kelimesini mansûb okumak da caizdir. Bu takdîrde cümlenin mânâsı: « Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in sünnetine uygun iş yaptın.» demek olur. Buhârî 'nin rivâyetinde şu ziyâde vardır: «Bunun üzerine İbn Abbâs, bana: — Yanımda kal da malımdan sana bir hisse ayırayım! dedi.» Râvî Şu'be diyor ki: «Ben, Ebû Cemre'ye: — Niçin? diye sordum; — Gördüğün rüyadan dolayı; cevâbını verdi.» İbn Abbâs (radıyallahü anh) ’ın bu teklifine sebep: Salih rûyânın, Peygamber liğin kırkaltı cüz'ünden bir cüz olmasıdır

Künye

Sıhhat Değerlendirmesi