وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ، وَهْبٍ أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، كُلُّ هَؤُلاَءِ عَنْ يَحْيَى بْنِ، سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ بِمَعْنَى حَدِيثِ أَبِي مُعَاوِيَةَ ‏.‏ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ عُيَيْنَةَ وَعَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ وَابْنِ إِسْحَاقَ ذِكْرُ عَائِشَةَ وَحَفْصَةَ وَزَيْنَبَ - رضى الله عنهن - أَنَّهُنَّ ضَرَبْنَ الأَخْبِيَةَ لِلاِعْتِكَافِ ‏.‏

Bu hadîsi Buhârî «Î'tikâfun-Nisâ» ile «Savm» bahislerinde, Nesâî «Kitâbu's-Salât»da, Ebû Dâvud ile Tirmizî «î'tikâf» bahsinde, İbn Mâce «Savm» bahsinde muhtelif râvilerden tahric etmişlerdir. Hiba': Yün veya yapağıdan yapılan çadırdır. İki veya üç direk üzerine kurulur. Hadîsin muhtelif rivâyetlerinden anlaşıldığına göre Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in î'tikâf için çadır kurduğunu görünce zevcelerinden Âişe , Hafsa ve Zeyneb binti Cahş (radıyallahü anh) da peyder pey kendilerine i'tikâf çadırları kurdurmuşlardır. Bazı rivâyetlere göre Hazret-i Âişe çadır kurmak için Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) ’den izin istemiş, Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ona izin vermiştir. Hazret-i Hafsa da Âişe 'den izin istemiştir. Bir rivâyette Hazret-i Zeyneb binti Cahş bunlan görünce kendisine çadır kurdurduğu zîra gayur bir kadın olduğu bildirilmiştir. Kâdî îyâz diyor ki: « Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'in (Siz bu yaptıklarınızı hayır maksadıyla mı yapıyorsunuz?) buyurması, zevcelerinin yaptığını beğenmediği içindir. Çünki î'tikâi hususunda samîmi olmayıp, bunu kendisine yaranmak için yapmış olmalarından endîşe etmiştir. Bir de mos-cide herkes gelir. Bu meyanda Bedeviler'le münafıkların gelmesi de melhuzdur. Halbuki zevceleri mescide girip çıkmaya muhtaçtırlar. Bu sebeple münafıkların diline düşebilirler. Şu da var ki: Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) mescidde zevcelerini yanında görünce evîndey-miş gibi olur ve î'tikâfdan maksat olan tenhalık ve dünya işlerinden el çekme mânâsı kaybolur. Yahut zevceleri mescidi çadırla doldurdukları için cemaata dar geleceği mülâhazası ile canı sıkılmıştır.» Rivâyetlerin birinde Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) o Rama-zan'da î'tikafı terkederek Şev vâl'in onuncu gününün sonunda, diğerinde Şevvâl'in ilk on gününde, î'tikâfa girdiği bildirilmektedir. Bu iki rivâyetin arasını bulmak için: «On günün sonundan murâd Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in î'tikâfdan çıkmasıdır.» denilmiştir. îsmâili'ye göre bu hadîs î'tikâfm oruçsuz" da caiz olduğuna delildir. Çünkü Şevval'in ilk günü bayramdır. O gün oruç tutmak haramdır. Fakat Aynî bu istidlali beğenmemiştir. Zira Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in Şevvâl'in ilk on gününde îtikâf yapması, ikinci günden itibaren başlamakla da mümkündür.

Künye

Sıhhat Değerlendirmesi