Aşağıdaki izah hadisin parçası değildir; mütercimin ve şârihlerin notudur.
Bu hadis İmâm Müslim 'in usulüne göre rütbeden sonra geldiği için rakkamlarda takdim te'hir yapılmıştır. Ulemâ yağmur duasında el kaldırmanın müstehab olduğunu söylemişlerdir. Çünkü bu duâ Allah'a teslimiyet ve niyazdan ibarettir. Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'in: «Şüphesiz ki, Allah haya sahibidir. Kul ellerini kaldırdığı vakit onları boş çevirmekten İstihya eder.» buyurduğu rivâyet olunur. İmâm Mâlik , yağmur duasında ellerin içleri yere, arkaları semâya bakmak şartıyle yukarıya kaldırılmasına kail olmuştur. Korku zamanında böyle hareket edilir. Rağbet ve istek anında ise ellerin içi semâya doğru çevrilerek kaldırılır. Teâlâ Hazretlerinin Bize rağbet ve korku halinde duâ ederler.» âyet-i kerîmesinden murâd: İstek zamanında avuçların içi, korku ânında ise avuçları dışı semâya kaldırılır, diye tefsir edilmişdir. Nevevî diyor ki: «Bizim ulemâmız ile başkalarından müteşekkil bir cemâat kıtlık gibi bir belânın defi için yapılan dualarda eller kaldırılarak, avuçların sırtları semâya çevrilmesi, istek duasında bulunulduğu zaman ise avuçların içinin gökyüzüne çevirilmesi sünnetdir demişlerdir.» Nitekim bir hadisde: « Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) bir şey istediği zaman avuçlarının içini, bir şeyden Allah'a sığındığı zaman ise avuçlarının dışını semâya çevirirdi.» denilmişdir. İbn Abbâs (radıyallahü Anh) 'ın dahi: «Allah'dan avuçlarınızın içini açarak dileyin; dışı ile istemeyin!» dediği rivâyet olunmuşdur. Gerçi bu haber zayıfdır. Fakat yine de Hazret-i Enes hadîsi ile araları bulunmuş ve: «İbn Abbâs hadisi istek hâline mahsûsdur.» denilmişdir.