Türkçe Çeviri

Bana Züheyr b. Harb rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Ömer b. Yunus el Hanefi rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize İkrimetü'bnü Ammâr rivâyet eyledi. Dedi ki: Bana Ebû Kesir rivâyet etti. Dedi ki: Bana Ebû Hüreyre rivâyet etti. Dedi ki: — Bir cemaatin içinde Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in etrafında oturuyorduk. Yanımızda Ebû Bekir'le Ömer de bulunuyorlardı. Derken Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) aramızdan kalktı gitti; ve yanımıza dönmesi biraz gecikti. Biz kendisine bir kötülük yapılmasından korkarak endişeye düştük. Ve hemen kalktık. İlk telâşa kapılan ben idim Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ’ı aramağa çıktım. Nihayet Ensardan beni Neccâr'a aid bir bahçeye gelince acaba bir kapı bulabilirmiyim diye onun etrafını dolaştım. Fakat bulamadım. Birde baktım ki akar bir kuyudan (meydana gelen) bir râbî' bir bahçenin içine giriyor. —Rabi': kanal dernektir—. Ben derhal tilkinin büzüldüğü gibi büzülerek Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in yanına giriverdim. «Sen Ebû Hüreyre misin?» diye sordu. «Evet yâ Resûlüllah » dedim. «Niye geldin?» dedi. «Aramızda idin. Sonra birden kalkdın, gittin; ve yanımıza dönmekte geciktin. Doğrusu sana bir kötülük yapılmasından korkarak endişeye düştük. İlk endişe eden de ben oldum da şu bahçeye kadar geldim ve hemen tilkinin toparlandığı gibi toparlan (arak içeri dal) dım. Öteki insanlar da arkamdadır.» dedim. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) : «Yâ Ebâ Hüreyre!» dedi; ;ve bana ayakkaplarını vererek: «Şu iki tek ayakkabınıı götür. Bu bahçenin arkasında kalbi yüzde yüz inanarak: «Allah'dan başka hiç bir ilâh yoktur.» diye şehâdet getiren her kime rast gelirsen onu hemen cennetle müjdele.» buyurdular. İlk rastladığım Ömer oldu. (Bana) «Bu ayakkabılar nedir ya Ebâ Hüreyre?» dedi. «Bunlar Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in ayakkablarıdır. Beni bunlarla gönderdi ki, kalbi yüzde yüz inanarak "Allahdan başka hiç bir ilâh yoktur." diye şehâdet getiren kime rastlarsam onu cennetle müjdeleyeceğim» dedim. Bunun üzerine Ömer eliyle iki mememin arasına vurdu. Ben de oturağımın üstüne düştüm. Ömer: «Geri dön yâ Ebâ Hüreyre!» dedi. Ben de Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) 'in yanına döndüm. Ama nerde ise ağlamak üzere idim. Ömer beni tâkib etmiş. Bir de baktım izimden geliyor. Resûlüllah . (sallallahü aleyhi ve sellem) : «Ne oldu sana Yâ Ebâ Hüreyre?» dedi. -Ömere rastgeldim. Benimle gönderdiğin haberi kendisine söyledim. Bunun üzerine Ömer iki mememin arasına Öyle bir vuruş vurdu ki, kalçamın üstüne düştüm.-Bana: geri dön!» emrini verdi; dedim. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) (ona) : «Yâ Ömer! Bu yaptığına seni sevkeden nedir?» dedi. Ömer: «Yâ Resûlallah! Annem babam sana feda olsun! Sen, kalbi yüzde yüz inanmış olarak Allah'dan başka hiç bir ilâh yoktur diye şehâdet getiren kime rastlarsa onu cennetle müjdelesin diye Ebû Hüreyre'yi ayakkablarınla gönderdin mi?» dedi. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) : «Evet» buyurdular. Ömer: «Aman yapma! Zira, korkarım insanlar buna güvenip kalırlar. Binaenaleyh bırak şunları amel etsinler.» dedi. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) de: «Öyle ise bırak şunları!» buyurdular. «Telâşa düştük ve hemen kalktık...» Kâdı'nın beyânına göre feza' kelimesi üç mânâda kullanılır: a) Korkmak b) Ehemmiyet vermek; şitab etmek; c) Yardımda bulunmak. Burada bu mânâların üçü de şahindir. Birinci ihtimale göre mânâj: « Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'in tevkif edilmiş olmasından korktuk.» İkinciye göre: «Telâşa düştük ve hemen ayağa kalktık.» üçüncü ihtimâle göre: «Telâş ettik ve derhal yardıma kalktık...» demek olur. ….tâ'biri üzerinde de üç vecih rivâyet olunmuştur. 1- Hârice bi'rin sıfatıdır; sıfatla mevsuf tenvinlidirler; ve «Akan kuyu» mânasını ifâde ederler. 2- şeklinde olup bi'r tenvhılidir. Hâricenin sonundaki (ha) zamirdir.

Çeviri kaynağı: islamilimleri.com