Asıl metin · Müslim · Fitneler ve Kıyamet Alâmetleri · 7390

Bana Ali b. Hucur Es-Sa'idî rivâyet etti. (Dedi ki) : Bana Velid b. Müslim rivâyet etti. (Dedi ki) : Bana Ebû Amr (yani; Evzâî) , İshak b. Abdillah b. Ebî Talha’dan rivâyet etti. (Dedi ki) : Bana Enes b. Mâlik rivâyet etti. (Dedi ki) : Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdular: «Hiç bir belde yoktur ki, oraya Deccal ayak basınasın. Yalnız Mekke İle Medine müstesna! Yollarından her biri üzerinde saf bağlamış melekler vardır ki, onu korurlar. Deccal çorak yere iner ve Medine üç defa sarsılır. Deccal'ın yanına Medine'den her kâfir ve münafık çıkar.»

Bu kayıttaki metin

Bize bu hadîsi Ebû Bekr b. Ebî Şeybe de rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Yûnus b. Muhammed, Hammad b. Seleme'den, o da İshak b. Abdillah b. Ebî Talha’dan, o da Enes'den naklen rivâyet etti ki, Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuşlar... Ve yukarki hadîs mislini rivâyet etmiştir. Yalnız o: «Sel yerine gelir ve yükünü oraya bırakır.» elemiş. Bir de: «Onun yanına erkek, kadın her münafık çıkar.» demiştir. Hazret-i Enes rivâyetini Buhârî «Kitâbu Fadâili-l-Medine»'de tahric etmiştir. Hazret-i Abdurrahman b. Amr'dan rivâyet edilen bir hadise göre cessâse Kur'ân-ı Kerîm'de zikri geçen Dabbetü'l-Arz'dır, Deccal haberlerini tecessüs ettiği için ona bu isim verilmiştir deniliyor. Fâtıme binti Kays (radıyallahü anh) 'nın ilk kocası harbte aldığı yaradan ölmemişti. Fâtıme'nin dul kalması onu üç talâkla boşadığı içindir. Nitekim ikinci rivâyette bu cihet tasrih edilmiştir. İlk kocası İbn Muğîra'nın vefat târihi ihtilaflıdır. Bazılarına göre onu boşadıktan sonra Yemen'de vefat etmiştir. Bir takımları Hazret-i Ömer'in hilâfeti zamanına kadar yaşadığını söylemişlerdir. Hazret-i Fâtıme onun yaralanmasını söylemekle faziletlerine işaret etmek istemiştir. Fâtıme hadîsi Talâk bahsinde görülmüştü. Bâzı ulemâ Ümmü Şerîk'in ensardan değil, Kureyş kabilesine mensûb olduğunu söylemişlerdir. İsmi Garbe yahut Garbele'dir. Bir takımları ise biri Kureyş'den, diğeri Ensar'dan olmak üzere iki Ümmü Şerik bulunduğunu söylerler. «Essalâte Câmiaten» kelimeleri birincisi İğra, ikincisi hâl olmak üzere mansubdurlar. Beysan hurmalığı mânâsına gelen «Nah'-ü Boysan» Şam'da bir yerin ismidir. Aynü Zügar da şam'in kıble tarafında maruf bir beldedir. Taybe, Medine'nin ismidir. Medine'nin Tûbe ve Yesrib gibi isimleri olduğunu Hac bahsinde görmüştük. Kâdî Iyâz hadîsdeki «mâîıüve» kelimesinin ziyâde olduğunu, sırf cümleyi rabt için getirildiğini söylemiştir. Hadîs-i şerîfdeki Şam deniziyle Yemen denizi başka başka denizler olmayıp, aynı denizin Şam tarafı, Yemen tarafı manasınadır. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) 'in burada tereddüt buyurması ya bu husûsda sarih vahy gelmediği yahut Deccal bir tarafından diğer tarafına geçeceği içindir. Tibî diyor ki: « Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) Deccal'ın doğu taraftan geleceğini vahy suretiyle yakinon anladıktan sonra, ilk' söylediği iki yeri nefi buyurmuştur.» Temîmî Dârî rivâyeti Hazret-i Temîm'in menâkıbıne ve haberi vahidin kabulüne delildir. Medine'nin sallanması, içindeki kâfir ve münafıkları Deccal’ın önüne silkip atmak içindir. Bu takdirde hadîsdeki (bâ) sebebiyet manasınadır. Maamafih haî olmak ihtimâli de vardır. Müzhirî, Medine'nin sallanması hâlis mü'min olmayanların kalb-lerine Deccal'a karşı meyi ve sevgi uyandırmak içindir, diyor. Bu takdirde bâ sile içindir. Üçüncü sallanışta kâfir ve münafıklar Medine'den çıkacak, halis mü'minler kalacaktır.

Çeviri kaynağı: islamilimleri.com