Ana sayfa/Kitaplar/Müslim · Zikir, Dua, Tevbe ve İstiğfar · 6902← ÖncekiSonraki →
Sahîh-i MüslimSahîh (sağlam)Sahîh-i Müslim, Zikir, Dua, Tevbe ve İstiğfar (no. 6902)
وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ الْمِسْمَعِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏
Türkçe Çeviri
Bize bu hadîsi Muhammed b. Beşşâr da rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Abdû'l-Melik b. Sabbah El-Mismaî rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Şu'be bu isnadda rivâyette bulundu. Bu hadîsi Buhârî «Kitâbu'd-Deavât»'da tahric etmiştir. İsraf her şeyde haddini aşmak mânâsına gelir. «İleri alan ve geri bırakan» tâbirlerinden murad, dilediğini rahmet ve tevfikinle öne geçirir; dilediğine de şaşkınlık vererek bu rahmetinden geri bırakırsın, demektir. Nevevî 'nin beyânına göre, Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) : «Bunların hepsi bende vardır.» sözünü tevazuan söylemiş; nefsinin kemâle ermediğini günah saymıştır. Bazıları bundan sehven yaptıklarım; bir takımları da Peygamber lik gelmezden önceki hallerini kastettiğini söylemiştir. Nevevî : «Murad ne olursa olsun, Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in gelmiş geçmiş bütün günahları affolunmuştur. O bu duayı tevazu için yapmıştır. Çünkü duâ ibâdettir.» diyor.
Çeviri kaynağı: islamilimleri.com
Künye
KaynakSahîh-i Müslim
Kitap · BâbZikir, Dua, Tevbe ve İstiğfar · Zikir, Dua, Tevbe ve İstiğfar
Hadis No6902
Râvi sayısı
İlk râvi
Sıhhat Değerlendirmesi
Sahîh (sağlam)Sahîh koleksiyonu

Müslim'in Sahîh'inde yer alan, sıhhati üzerinde ittifak edilen bir rivayet.

Araştırma

İsnadın coğrafi yolculuğu, varyant ağacı ve ortak halka bir arada.

İsnad Silsilesi

Rivayetin Peygamber’e ulaşan râvi zinciri.

İsnad zinciri verisi bulunmuyor.

Diğer kaynaklardaki paralel rivayetler

Bu rivayetin veri tabanında eşleşen paraleli bulunmuyor.
AnaAraKitapRâviKonuOlayKabile