Türkçe Çeviri

Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe ile Amru'n-Nâkıd, Züheyr b. Harb, İshâk b. İbrahim ve İbn Ebî Ömer rivâyet ettiler. Lâfız Amr'un’dır. İshâk: Ahberanâ; ötekiler ise ; Haddesenâ tâbirlerini kullandılar. (Dediler ki) : Bize Süfyân b. Uyeyne Amr'dan, o da Hasen b. Muhammed'den naklen rivâyet etti. (Dedi ki) : Bana Ubeydullah b. Ebî Râfi' —ki bu zât Ali'nin kâtibidir — haber verdi. (Dedi ki) : Ali (radıyallahü anh) 'l şunu söylerken işittim: Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) beni, Zübeyr'i ve Mikdâd'ı gönderdi ve: «Hâh bahçesine gidin! Orada bir câriye var, beraberinde de bir mektup. O mektubu ondan alın!» buyurdu. Hemen allarımızı koşturarak yola koyulduk. Birden kadın karşımıza çıktı: — Mektubu çıkar! dedik. — Bende mektub yok! dedi. — Yâ bu mektubu çıkarırsın yahut elbiseleri bırakırsın! dedik. Bunun üzerine örülü saçlarının arasından mektubu çıkardı. Bİz de onu Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ’e getirdik. Bir de ne görelim mektup da Hâtib b. Ebi Beltea'dan Mekkeli müşriklerden bazı kimselere hitah ediliyor. Onlara Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in bâzı işlerini haber veriyor. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) : «Yâ Hâtıb! Bu ne?» dedi, Hâtıb ; — Üzerime varmakta acele etme ya Resûlüllah ! Ben Kureyş'e bitişik bir kimse idim. (Süfyân: Onların müttefiki idî; ama kendilerinden değildi, demiş.) Seninle beraber bulunan muhacirlerden onlara akraba olanlar vardı. Bu karabet sebebiyle ailelerini himaye ediyorlardı. Benim neseb cihetinden onların arasında yakınım olmayınca, onlardan dost edinip onunla akralamı himaye etmelerini arzu ettim. Bunu küfür etmek veya dinimden dönmek için yapmadım. Müslüman olduktan sonra küfre razı olduğum için de yapmadım, dedi. Bunun üzerine Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) : «Doğru söyledi!..» dedi. Ömer ise: — Bana müsaade buyur ya Resûlallah ! Şu münafığın boynunu vurayım dedi. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) : «Şüphesiz o Bedr'de bulunmuştur. Ne biliyorsun, ola ki, Allah Bedr gâzilerinin hallerine vâkıf olmuş da: "Dilediğinizi yapın! Sizi affettim" buyurmuştur.» dedi. Arkacığından Allah (azze ve celle) ; "Ey iman edenler! Benim düşmanımla sîzin düşmanınızı dost edinmeyin!" âyetini indirdi, Ebû Bekr'le Züheyr'in hadîslerinde âyet zikredilmemiştir. İshâk ken-rivâyetinde onu Süfyân’ın tilâveti olarak nakletmiştir.

Çeviri kaynağı: islamilimleri.com