Asıl metin · Müslim · Sahâbenin Fazîletleri · 6387

Bize Ubeydullah b. Muâz rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize babam rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Şube Adiy'den, (bu zat İbn Sâbit'tir.) rivâyet etti. (Şöyle dedi) : Bera' b. Âzib'i dinledim. (Dedi ki) : Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) , Hassan b. Sâbit'e: «Onlara hicvet!» Yahut « Cibrîl beraberinde olduğu halde, onlara mu-hacât eyle!» buyururken işittim.

Bu kayıttaki metin

Bana bu hadîsi Züheyr b. Harb rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Abdurrahman rivâyet etti. H. Bana Ebû Bekr b. Nâfİ' de rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Gunder rivâyet etti. H. Bize İbn Beggâr da rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Muhammed b. Cafer ile Abdurrahman rivâyet ettiler. Bu râvilerin hepsi Şu'be'den bu isnadla bu hadîsin mislini rivâyet etmişlerdir. Bu hadîsi Buhârî «Bed'û’l-Halk», «Edeb» ve «Meğazî» bahislerinde; Nesâî «Kitûbu’l-Gaza» ve «Kitâbu’l-Menâkıb»'de tahric etmişlerdir. Hecv ve Muhacât: Aynı mânâya gelen kelimelerdir. Yalnız babları değişiktir. Mânâları ayıplarını yüzüne vurarak tahkir etmektir. Râvi bu iki kelimeden hangisini söylediğinde şekketmiştir, Cibrîl 'in beraberliğinden murad; ona yardım etmesidir. Hadîs-i şerif kendilerine emân verilmeyen kâfirlere -hiciv ve tahkirde bulunmanın caiz olduğuna, Hazret-i Hassân'ın faziletine delildir.

Çeviri kaynağı: islamilimleri.com