حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا غِرْتُ عَلَى نِسَاءِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ عَلَى خَدِيجَةَ وَإِنِّي لَمْ أُدْرِكْهَا . قَالَتْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا ذَبَحَ الشَّاةَ فَيَقُولُ " أَرْسِلُوا بِهَا إِلَى أَصْدِقَاءِ خَدِيجَةَ " . قَالَتْ فَأَغْضَبْتُهُ يَوْمًا فَقُلْتُ خَدِيجَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي قَدْ رُزِقْتُ حُبَّهَا " .
Asıl metin · Müslim · Sahâbenin Fazîletleri · 6278
Bize Sehl b. Osman rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Hafs b. Iyâs, Hişam b. Urve'den, o da babasından, o da Âişe 'den naklen rivâyet etti. (Şöyle dedi) : Ben Hatice'den başka Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'in kadınlarını kıskanmadım. Halbuki ona yetişmedim. Âişe Dedi ki: Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) koyunu kesti mi: «Onu Hatice'nin dostlarına gönderin!» derdi. Bir gün onu kızdırdım: — Hatice mi? dedim. Bunun üzerine Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve tellem) ; «Bana onun sevgisi bahşedildi.» buyurdular.