حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ وَابْنُ نُمَيْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَى جِبْرِيلُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ خَدِيجَةُ قَدْ أَتَتْكَ مَعَهَا إِنَاءٌ فِيهِ إِدَامٌ أَوْ طَعَامٌ أَوْ شَرَابٌ فَإِذَا هِيَ أَتَتْكَ فَاقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلاَمَ مِنْ رَبِّهَا عَزَّ وَجَلَّ وَمِنِّي وَبَشِّرْهَا بِبَيْتٍ فِي الْجَنَّةِ مِنْ قَصَبٍ لاَ صَخَبَ فِيهِ وَلاَ نَصَبَ . قَالَ أَبُو بَكْرٍ فِي رِوَايَتِهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلَمْ يَقُلْ سَمِعْتُ . وَلَمْ يَقُلْ فِي الْحَدِيثِ وَمِنِّي .
Türkçe Çeviri
Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe ile Ebû Küreyb ve İbn Nümeyr rivâyet ettiler. (Dediler ki) : Bize İbn Fudayl Umâra'dan, o da Ebû Zür'a'dan naklen rivâyet etti. (Dedi ki) : Ebû Hüreyre'yi şunu söylerken işittim, Cibrîl , Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'e gelerek: — Ya Resûlallah ! İşte Hatice sana yönelmiştir. Beraberinde bir kab vardır ki, içinde katık yahut yiyecek veya içecek vardır. Sana geldiği vakit ona Rabbi (azze ve celle) 'den ve benden selâm söyle! Hem kendisini cennette (inci) kamış (in) dan bir evle müjdele! O evde ne gürültü olacak, ne de meşakkat! dedi. Ebû Bekr kendi rivâyetinde «Ebû Hüreyre'den» dedi. «İşittim» demedi. Bu hadîsde o: «Benden de selâm et!» cümlesini söylemedi. Bu hadîsi Buhârî «Menâkıbu'l-Ensar» ve «Tevhîd» bahislerinde; Nesâî «Menâkıb»'de tahric etmişlerdir. Hadîs sahabenin mürsellerindendir. Çünkü Hazret-i Ebû Hüreyre, Hatîce (radıyallahü anha) nin günlerine yetişmemiştir. Fakat cumhûr-u ulemâya göre sahabenin mürselleri huccetdir. Ebû Hüreyre'nin bunu ya Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) ’den yahut başka bir sahâbîden işittiğine hamlolunur. Taberanî'nin rivâyetinden anlaşıldığına göre Cibrîl , Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'e, Hira dağında iken gelmiştir. Yine Taberanî'nin rivâvetine göre ona Hazret-i Hatîcenin karıştırma getirmekte olduğunu haber vermiştir. Müslim 'in rivâyetinde râvinm şekkettiği anlaşılıyor. Yani Hazret-i Cibrîl 'in katık mı, yoksa yiyecek veya içecek mi dediğini kestirememiştir. Bâbımızın rivâyetinde Hazret-i Hatîce'nin selâmı nasıl kabul ettiğinden bahsedilmemiştir. Taberanî'nin rivâyetinde bilmukabele: «Selâm odur ve selâm ondandır. Cibrîl 'e de selâm olsun!» dediği bildirilmektedir. Cumhûr ulemâya göre hadîsde zikri geçen kamışdan murad; içi boş inci kamışıdır. Bazıları üzerine cevher dizilmiş altın kamış olduğunu söylemişlerdir. Hattâbi ve diğer bazı ulemâya göre buradaki evden murad da köşktür. Hadîs-i şerif, Hatice (radıyallahü anha)' nin faziletlerine delildir. Bâ-husüs selâmı alırken Allah'a da selâm olsun demeyip, «Selâm odur» ifadesini kullanması zekâ ve idrâkinin pek büyük olduğunu gösterir. Çünkü selâm —yerinde de görüldüğü vecihle— Allah'ın isimlerinden biridir. Bundan dolayı Allah'a selâm olsun denilmez. Hazret-i Hatice'nin yaptığı gibi, «Selâm odur» denilir.
Çeviri kaynağı: islamilimleri.com