حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، أَبِي يَعْقُوبَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ، مَوْلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ، قَالَ أَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ خَلْفَهُ فَأَسَرَّ إِلَىَّ ��َدِيثًا لاَ أُحَدِّثُ بِهِ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ .
Türkçe Çeviri
Bize Şeybân b. Ferrûh rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Meh-dî b. Meymûn rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Muhammed b. Abdillah b. Ebî Ya'kub, Hasen b. Ali'nin azatlısı Hasan b. Sa'd'dan, o da Abdullah b. Cafer'den naklen rivâyet etti. Abdullah (Şöyle dedi) : Bir gün Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) beni terkisine bindirdi. Ve bana sır olarak bir şey söyledi ki, onu insanlardan hiç birine söylemem. Bu hadîsi Buhârî «Kitâbu’l-Cihad»'da; Nesâî «Hac» bahsinde tahric etmişlerdir. Buhârî 'nin rivâyetinde buradakinin aksine «İbn Zübeyr, İbn Cafer'e» denilmiştir. Müslim 'in rivâyetine göre İbn Ca'fer, İbn Zübeyr'e söz etmiştir, Ulemâdan bazıları Buhârî 'nin rivâyetini-esah görmüşlerdir. Hadîsin rivâyetleri birbirini tefsir etmektedir. Anlaşılıyor ki, Abdullah b. Ca'fer, İbn Zübeyr'e: «Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) beni ve İbn Abbâs'ı hayvanına bindirdi, seni bıraktı.» demiştir. Hadîs-i şerîf, hayvan takat getirebilecekse, üzerine üç kişinin binmesi caiz olduğuna ve çocukların yoldan gelen yakınlarını karşıladıkları vakit onları hayvana bindirerek kendilerine hoş muamele yapılmasının istihbabma delildir. Nevevî bunun sünnet olduğunu söylemektedir.
Çeviri kaynağı: islamilimleri.com