حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ .
Bu kayıttaki metin
Bize Kuteybe b. Saîd rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Leys rivâyet etti. H. Bize Amru'n-Nakıd ile Züheyr b. Harb da rivâyet ettiler. (Dediler ki) : Bize İbn Uyeyne rivâyet etti. Her iki râvi İbn Aclân'dan, o da Sa'd b. İbrahim'den bu isnadla bu hadîsin mislini rivâyet etmişlerdir. Bu hadîsi n isnadı için Darekutni, Müslim 'e itiraz etmiş ve: «Bunda meşhur olan İbrahim b. Sa'd'dan, onun da babasından, onun da Ebû Seleme'den rivâyet etmesidir. Ebû Seleme: Duydum ki, Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur, demiştir. Hadîsi Buhârî de bu tarikden Ebû Seleme'den, o da Ebû Hüreyre'den rivâyet etmiştir.» demiştir. Ulemâ Muhaddesûn tâbirinden ne murad edildiği hususunda ihtilâf etmişlerdir, İbn Vehb'e göre Mülhemûn yani kendilerine ilham gelenler, demektir. Bâzılarına göre isabet edenler mânâsına gelir. Bir takımları: Melekler onlarla konuşur mânâsına geldiğini söylemiş. Buhârî : Dillerine bir şeyin doğrusu geliverir, demiştir. Hadîs-i şerîf evliyanın kerametlerini isbat etmektedir.
Çeviri kaynağı: islamilimleri.com