Asıl metin · Müslim · Sahâbenin Fazîletleri · 6202

Bize Mansûr b. Ebi Müzahim rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize İbrahim (yani İbn Sa'd) rivâyet etti. H. Bize Hasen El-Hulvanî ile Abd b. Humeyd de rivâyet ettiler. Abd: Ahheranî, Hasan ise: Haddesena tâbirlerini kullandılar. (Dediler ki) : Bize Ya'kub — Bu zat İbn İbrahim b. Sa'd'dır — rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize babam Sâlih'den, o da İbn Şihab'dan naklen rivâyet etti. (Dedi ki) : Bana Abdulhamid b. Abdirrahman b. Zeyd haber verdi. Ona da Muhammed b. Sa'd b. Ebî Vakkas haber vermiş ki, babası Sa'd şunu söylemiş: Ömer Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) 'in yanına girmek için izin istedi. Onun yanında Kureyş'den bir takım kadınlar vardı. Kendisi ile yüksek sesle konuşuyor ve ondan çok şeyler istiyorlardı. Ömer izin isteyince kalkarak perdeye koştular. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) de ona izin verdi. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) gülüyordu. Ömer; — Allah yaşını güldürsün ya Resûlallah ! dedi. Bunun üzerine Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) : «Şu benim yanımda olanlara şaştım, senin sesini İşitince perdeye koştular,» dedi. Ömer: — Ya Resûlallah ! Onların çekinmesine sen daha lâyıksın! dedi. Sonra (kadınlara dönerek) : — Ey nefislerinin düşmanları, Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ’den çekînmîyorsunuz da, benden mi çekiniyor sunuz? dedi. Kadınlar: — Evet! Sen Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ’den daha sert ve şahinsin, dediler. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) : «Nefsim yed-i kudretinde olan Allah'a yemin olsun ki, şeytan sana bir caddede rastlamış olsa, mutlaka senin tuttuğun caddeden başkasını tutardı.» buyurdular.

Bu kayıttaki metin

Bize Harun b. Ma'ruf rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize bunu Abdul-Aziz b. Muhamme'd rivâyet etti. (Dedi ki) : Bana Süheyl babasından, o da Ebû Hüreyre'den naklen haber verdi ki, Ömer b. Hattâb, Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) 'e gelmiş. Onun yanında bir takım kadınlar varmış ki, seslerini Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in (sesi) üzerine yükseltmişler. Ömer izin isteyince perdeye koşmuşlar... Râvi Zührî'nin hadîsi gibi rivâyette bulunmuştur. Bu hadîsi Buhârî «Kitâbu'bed'ü'l-Halk»da; Nesâî «Menâkıb» ile «Yevm ve leyle» bahislerinde tahric etmişlerdir. Kadınların çok şey istemeleri ondan çok cevab beklemeleri manasınadır. Maddî şeyler istemiş olmaları da ihtimal dahilindedir. Hadîsin bir rivâyetinde: «Onlar nafaka istiyorlardı.» denilmiş olması da bunu te'yid eder. Kadınların bağıra bağıra konuşmaları bu görüşmenin fazla bağırmak yasak edilmezden önce geçtiğine hamlolunur. Başka sebeplerle meselâ Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in affına ve semahatına güvenerek yüksek sesle konuşmuş da olabilirler. Perdeden murad kapıdır. Kapı yerine odalara birer perde çekilirdi. Hazret-i Ömer'in: «Allah yaşını güldürsün.,.» sözünden muradı Allah seni memnun ve mesrur etsin, demektir. Yoksa çok gülmesini temenni değildir. Fecc: Geniş yol demektir. Bazıları iki dağ arasındaki yol mânâsına geldiğini söylemişlerdir. Kâdî Iy âz diyor ki: «İhtimal Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) şeytanla yardımcılarının Hazret-i Ömer'den uzak kalmalarına ve onun aleyhine yol bulamayacaklarına misal vermiştir. Yani: Sen iyiliği, emir yahut kötülükten nehiy Bâbında bir yol tuttun . mu onda yürür gidersin, onu terketmezsin! Bu sebeple şeytan o yolda sana vesvese vererek yanıltmaktan ümidini keser, demektir. Burada maksad hakikaten yol değildir. Çünk'ü Allahü teâlâ: «Şeytan ve kabilesi sizi, onları göremiyeceğiniz yerden görürler.» buyurmuştur. Şu halde şeytan ondan yolda da korkmaz. Çünkü Ömer onu göremez.» Fakat Nevevî hadîsi zahiri mânâsına hamletmeyi daha sahih bulmuş ve: «Şeytan her ne zaman Ömer'in bir yolda giderdiğini görse, ondan korkarak yolunu değiştirir.» demiştir.

Çeviri kaynağı: islamilimleri.com