Asıl metin · Müslim · Fazîletler (Fedâil) · 6007

Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe de rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Veki' Şu'be'den, o da Katade'den, o da Enes'den naklen rivâyet etti. (Şöyle dedi) : Medine'de bir korku vardı. Bu sebeple Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) Ebû Talha'nın Mendup denilen bir atını emanet aldı. Ve ona bindi. Müteakiben: «Her ne kadar atı derya bulsak da bir korku görmedik.» buyurdular.

Bu kayıttaki metin

Bize bu hadîsi Muhammed b. Müsennâ ile İbn Beşşâr da rivâyet ettiler. (Dediler ki) ; Bize Muhammed b. Ca'fer rivâyet etti. H. Bana bu hadîsi Yahya b. Habib dahi rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Hâlid (yani İbn Haris) rivâyet etti. Her iki râvİ demişler ki: Bize Şu'be bu isnadla rivâyet etti. İbn Ca'ferin hadîsinde: «Bizim bir atımız...» demiş. «Ebû Talha'nm» dememiştir. Hâlid'in hadîsinde ise: «Katade'den rivâyet olunmuş, Dedi ki: Enes'den işittim.» ifadesi vardır. Bu hadîsi Buhârî «Kitabu'l-Cihâd»‘ın birkaç yerinde biraz lâfız değişikliği ile tahric etmiştir. Burada emanet alınan atın mendûp isminde olduğu görülüyor. Kâdî Iyâz : Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) ’in atları arasında da mendûp olanı bulunduğunu söylemiş, belki bu at Ebû Talha'dan sonra Peygamber imize geçmiştir demiştir.

Çeviri kaynağı: islamilimleri.com