وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَيْنَمَا كَلْبٌ يُطِيفُ بِرَكِيَّةٍ قَدْ كَادَ يَقْتُلُهُ الْعَطَشُ إِذْ رَأَتْهُ بَغِيٌّ مِنْ بَغَايَا بَنِي إِسْرَائِيلَ فَنَزَعَتْ مُوقَهَا فَاسْتَقَتْ لَهُ بِهِ فَسَقَتْهُ إِيَّاهُ فَغُفِرَ لَهَا بِهِ " .
Türkçe Çeviri
Bana Ebû't-Tâhir de rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Abdillah b. Vehb haber verdi, (Dedi ki) . Bana Cerîr b. Hazim Eyyûbu Sahtiyaniden, o da Muhammed b. Sirîn'den, o da Ebû Hüreyre'den naklen haber verdi. Şöyle dedi:: Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) : «Bir defa bir köpek bir su efrafında dolaşıyordu Az daha susuzluk onu öldürüyordu. Anîden onu Benî îsrâil fâhişelerinden bir fahişe gördü. Hemen mestini çıkararak onunla köpeğe su çekti ve hayvanı suladı Bu sebeple de kendisine mağfiret olundu.» buyurdular. Bu hadîsi Buhârî «Müsâkat», «Mezâlim», «Edeb» ve «Enbiya» bahislerinde; Ebû Dâvud «Kitâbü'l-Cihâd»'da tahric etmişlerdir. «Her bir yaş karaciğer hakkında ecir vardır.» cümlesinden murad Her canlıyı doyurup sulamakta ve yardımda bulunmakta sevab vardır demektir. Canlıya yaş karaciğer denilmesi Ölünün cismi ve ciğerleri kuruduğu içindir. Nevevî diyor ki: " Bu hadis te muhterem olan hayvana iyilikte bulunmaya teşvik vardır. Muhterem hayvan öldürülme; emredilmeyendir. Öldürülmesi emrolunan hayvan hakkında ise şeriatın emrine imtisal olunur. Öldürülmesi emredilen harbi kâfir, mürted, kudu köpek hadîste sayılan beş fasik hayvan ve bu mânâda olanlardır. Muhterem hayvanı sulamak ve doyurmak gibi iyiliklerde bulunmakla sevap hasıl olur. Bu hususta hayvanın sâhibli olup olmaması, kendinin veya başkasının olması müsavidir.» Dâvudi: « Bu hadis bütün hayvanlar hakkında âmmdır.» demiş. Ebû Abdü’l-Melik ise onun Beni îsrâil'e ait olduğunu söylemiş, müslümanlıkta köpeklerin öldürülmesi emrolunduğunu hatırlattıktan sonra hadîsin bazı zararsız hayvanlar hakkında vârid olduğunu iddia etmiş: «Çünkü domuz gibi öldürülmesi emrolunan hayvan zararı artsın diye su vererek kuvvetlendirilemez.» demiştir. Allâme aynî Ebû Abdü’l-Melik'e cevab vermiş hadisin Benî İsrail âit olduğu iddiasını delilsiz bir iddia olarak vasıflandırmış. Köpeklerin öldürülmesi emrinin de neshedildiğini hatırlatmış, bunun bazı zararlı hayvanlara mahsus oluşu iddiasını da tehakküm saymıştır. Son sözü Nevevî 'ye nakleden Aynı şunları söylemiştir: Nevevî ye de şaşarım, hadîsin muhterem hayvanlar hakkında umumi olduğunu iddia ediyor. Bu dahi delilsiz bir davadır. Hadisin aslı Allah mahlûklarına şefkat göstermeye mebnidir. Şefkat göstermezse zararlı hayvanı öldürmeye münâfi değildir. Böyle bir hayvanı evvelâ sular, sonra öldürür. Çünkü biz Öldürmeyi bile güzel yapmakla me'muruz. Allah'ın şükretmesinden murad, onun amelini kabul buyurması, sevab yazması ve affetmesidir.
Çeviri kaynağı: islamilimleri.com