Türkçe Çeviri

Bize Muhammed b. Hatim rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Affân rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Hammâd rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Sabit, Enes b. Mâlik'den naklen haber verdi. Enes şöyle dedi: Bir takım insanlar Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'e gelerek: Bize Kur'ân ve sünneti öğretecek adamlar gönder! Dediler. O da kendilerine Ensardan Kurrâ' ednilen ve içlerinde dayım Haram da bulunan yetmiş kişi gönderdi. Bunlar Kur'ân okuyor; geceleri ders alıp öğreniyor, gündüzleri de su getirip mescide koyuyor; odun toplayıp satıyor; onunla Sofa halkına ve fakirlere yiyecek satın alıyorlardı. İşte bu zevatı Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) onlara gönderdi. Ama daha yerlerine varmadan önlerine çıkarak onları Öldürdüler. Onlar da: — Allahım! Bizden Peygamber imize ilet ki, biz sana kavuştuk. Ve senden razı olduk; sen de bizden razı oldun! Dediler. Bir adam da Enes'üı dayısı Harâm'a arkasından gelerek onu okla yaraladı: hattâ oku geçirdi. Bunun üzerine Haram: — Kâ'be'nin Rabbine yemin ederim ki muvaffak oldum! Dedİ. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) de ashabına: «Şüphesiz ki dîn kardeşleriniz öldürüldüler. Hem de şunu söylediler: Allahım! Bizden Peygamber imize ilet ki, biz sana kavuştuk: ve senden razı olduk. Sen de bizden razı oldun!» buyurdular. Bu hadîsi Buhârî «Cihâd» ve «Megâzî» bahislerinde tahric etmiştir. Bahis mevzuu vak'a tarihlerde «Bi'ri Maune» vak'ası nâmı ile anılır. Bu vak'a hicretin dördüncü yılında olmuştur. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) 'e gelen hey'et Benî Süleym kabilesine mensûb idiler. Burada gelenlerin Kur'ân ve hadis öğretecek kimseler istedikleri bildiriliyor. Buhârî 'nin «Megâzî» bahsindeki rivâyetinde, Benî Süleym’in Ri’l- Zekvân, Usayye ve Beni Lahya kollarının Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'den düşmanlarına karşı imdad istedikleri görülüyorsa da şüphesiz hâdise birdir. İhtimal gelen hey'et hem Kur'ân ve hadîs öğretecek hern de icabında düşmana karşı yardım edecek kimseler istemişlerdir. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) bunlara yetmiş kişilik güzide bir irfan ordusu göndermişti, içlerinde Hazret-i Enes b. Mâlik'in dayısı Haram b. Mİlhân da vardı. Hey'et «Bi'r-i Maûne» denilen bir kuyunun yanına varınca içlerinden Hazret-i Haram'ı Müşriklerin reisi olan Âmir b. Tufeyl'e gönderdiler. Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) efendimiz bu adamdan emin değildi. Onun için gelen hey'ete hemen icabet edivermemiş; endişesini bildirmişti. Fakat gelenler yüzde yüz te'mînatta bulununca muvafakat göstermişti. Netice Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'in endişesinde haklı olduğunu gösterdi. Âmir, Hazret-i Harâm'ı şehid etti. Haram (radıyallahü anhûma) ’ın: «muvaffak olduin!» diyerek ettiği yemin şehidliğe muvaffak oldum!» manasınadır. Hazret-i Haram dönmeyince arkadaşları onu aramak için yola çıkmış; fakat yolda Amir'in adamları tarafından şehîd edilmişlerdi. Bu zevatın şehîd edildiklerini ve son demlerinde söyledikleri sözleri Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'e Cebrail (aleyhisselâm) haber vermiştir. Bu cihet Buhârî 'nin rivâyetinde açıkça zikredilmiştir.

Çeviri kaynağı: islamilimleri.com