Asıl metin · Müslim · Hadler (Hudûd) · 4447

Bize Abdullah b. Meslemete'l-Ka'nebî rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Mâlik rivâyet etti. H. Bize Yahya b. Yahya da rivâyet etti. Lâfız onundur. (Dedi ki) : Mâlik'e, İbn Şihâb'dan dinlediğim, onun da Ubeydullah b. Abdillâh'dan, onun da Ebû Hüreyre'den naklettiği şu hadîsi okudum: Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) 'e muhsan olmayan câriye zina ederse hükmü ne olacağı sorulmuş. «Zina ederse ona dayak vurun! Sonra yine zina ederse dayak vurun! Sonra tekrar zina ederse dayak vurun! Sonra onu velev bir dafir mukabilinde olsun satın!» buyurmuşlar. İbn Şihâb: «Üçüncüden sonra mı, dördüncüden sonra mı bilmiyorum.» demiş. Ka'nebî kendi rivâyetinde şöyle deditir: «İbn Şihâb: Dafır iptir, dedi.»

Bu kayıttaki metin

Bana Amru'h-Nâkıd rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Ya'kûb b. İbrahim b. Sa'd rivâyet etti. (Dedi ki) : Bana babam, Salih'den rivâyet etti. H. Bize Abd b. Humeyd de rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Abdurrazzâk haber verdi. (Dedi ki) : Bize Ma'mer haber verdi. Bu râvilerin ikisi de Zührî'den, o da Ubeydullah'dan, o da Ebû Hüreyre ile Zeyd b. Hâlid El-Cühenî'den, onlar da Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) ’den Mâlik'in hadîsi gibi rivâyette bulunmuşlardır. Her ikisinin hadisinde şek, cariyenin üçüncüde mi yoksa dördüncüde mi satılacağı hususundadır. Bu rivâyetleri Buhârî «Büyü» ve «Muharibin» bahislerinde; Ebû Dâvûd ile İbn Mâce «Hudûd»da; Nesâî «Recm» bahsinde muhtelif râvilerden tahrîc etmişlerdir. Zina yâ itirafla yahut görerek şehâdet etmekle sübût bulur. Bazıları şer'î cezalarda hâkimin —kendisi biliyorsa— hüküm verebileceğini söylemişlerdir. Başa kakmak, cariyenin aybını yüzüne vurarak onun bütün kusurlarını sayıp dökmekle olur. Bu da ona sözle eziyyet olacağı için menedilmistir. Hattâbî 'ye göre hadîsten murâd: Sâdece suçunu başına kakmakla iktifa etmeyip dayak da vurmaktır. Kıldan yapma bir ip mukabilinde bile olsa satılmasının tavsiye buyurulması zâniye cariyeyi elden çıkarmaya mübâlega sureti ile teşvik içindir. Yani ne kadar az paraya satılırsa satılsın, elden çıkarıp ondan uzaklaşmaya çalışmalıdır. Zira zina câriye hakkında büyük bir kusurdur. Köle hakkında ise Hanefîler 'e göre âdet edinmemek şartı ile kusur sayılmaz. İmâm Mâlik (rahimehüllah) zinayı câriye ve kölenin her ikisi hakkında da kusur saymıştır. İmâm Ahmed 'le, İshâk’ın ve Ebû Sevr'in mezhepleri de budur. İmâm Şâfiî'ye göre fiyatı düşüren her şey kusurdur. Burada şöyle bir sual hatıra gelebilir: Madem ki zina eden cariyeyi satarak elden çıkarmak, ondan uzaklaşmak lâzımdır; o halde Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) onun satılmasını neden emir buyurmuştur. Satın alan Müslümanın da ondan arınması gerekmez mi? Cevap: İkinci sahibinin heybeti ile yahut iyilikle onu yola getirmesi me'muldür. İhtimâl onu evlendirir de câriye bu suretle namuslanır. Yahut bizzat onu iffet sahibi yapmaya çalışır. Görülüyor ki, İbn Şihab (Zührî) cariyenin üçüncü zinadan mı yoksa dördüncüden mi sonra satılacağında tereddüt etmiştir. Fakat Ebû Saîd-i Makburî üçüncüde satılacağını kat'iyetle söylemiştir.

Çeviri kaynağı: islamilimleri.com