وَحَدَّثَنِيهِ حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ عَلِيٍّ الأَسْلَمِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، - رضى الله عنه - يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ " . بِمِثْلِ حَدِيثِهِمَا .
Bu kayıttaki metin
Bana, bu hadîsi Harmeletü'bnü Yahya da rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize İbn Vehb haber verdi. (Dedi ki) : Bana Yûnus, İbn Şihâb'dan, o da Hanzaletü'bnü Aliy El-Eslemî'den, naklen haber verdi. Hanzale Ebû Hüreyre (radıyallahü anh) 'ı şunu söylerken işitmiş: « Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) : — «Nefsim yed-i kudretinde olan Allah'a yemin ederim ki...» buyurdular. Râvî, bu hadîsi yukarkilerin hadîsleri gibi rivâyet etmiştir. Bu rivâyetler, Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'in hacc ile ömreye birlikte niyet ettiğini göstermektedirler. Fecc-i Ravhâ: Mekke ile Medine arasında bir yerdir. Medine'den altı mil uzakta olduğu söylenir. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) Bedir gazasına, Mekke'nin fethi ile Haecetü'l-Vedâ'ya giderken buradan geçmiştir. Hazret-i Îsâ'nın hacci, âhir zamanda semâdan yere indiği zaman olacaktır. Übbî diyor ki: «Bu hadîs Hazret-i Îsâ (aleyhisselâm) ’in sağ olduğuna nassan delildir. İbn Huşd «Câmiu'l-Beyan» nâm eserinde onun hayatı hakkında iki kavl zikretmiştir.»
Çeviri kaynağı: islamilimleri.com