حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا اتَّبَعْتُمْ جَنَازَةً فَلاَ تَجْلِسُوا حَتَّى تُوضَعَ " .
Türkçe Çeviri
Bana Süreye b. Yûnus ile Alîyyü'bnü Hucr rivâyet ettiler. Dediler ki: Bize İsmail yani İbn Uleyye, Hişâm-ı Destevâî'den rivâyet etti. H. Bize Muhammedü'bnü'l - Müsennâ rivâyet etti. Lafız onundur. (Dedi ki) : Muâzü'bnü Hişâm rivâyet etti. (Dedi ki) : Bana babam, Yahya b. Ebî Kesîr'den rivâyet etti. Dedi ki: Bize Ebû Selemete'bnü Abdirrahmân, Ebû Saîd-i Hudrî'den naklen rivâyet etti ki, Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) -- «Cenazeyi gördünüzmü hemen kalkın, onun arkasından giden, cenaze yere konmadıkça oturmasın.» buyurmuşlar. Bu hadis leri bütün kütûb-i sitte sahipleri «Cenaze- bahsinde tah-rîc etmişlerdir. Âmir hadisini Tahâvi beş sahih tarikden rivâyet etmiştir. Kâdi Iyâz 'ın beyânına göre cenazeyi koymaktan ne kastedildiği hususunda rivâyetler muhteliftir. Bâzılarında «Yere konuncaya kadar»; diğer bâzılarında «Lâhde indirlinceye kadar.» denilmiştir. Lâht'dan murâd: Kabirdir. Yere konma rivâyetini Süfyân-ı Sevri, kabre indirme rivâyetini Ebû Muâviye nakletmişlerdir. Ebû Dâvûd bu iki râvînin hâllerine bakarak: Süfyân , Ebû Muâviye'den daha belleyişlidir.» demişdir. Onun bu sözü, yere konma mânâsını tercih ettiğini gösterir. Ebû Saîd rivâyetinden anlaşılıyor ki: Cenazeyi gören ayağa kalkacak, kalkmak için yanına gelmesini beklemeyecektir. Oturmak için cenazenin gözden kaybolmasını bekleyecektir. Cenazenin arkasından gidenler ise, cenaze omuzlardan yere indirilmedikçe oturmayacaklardır. Hayvan veya vâsıta üzerinde bulunanlar: Cenaze geçerken duracaklardır. Çünkü bu gibiler hakkında durmak, oturanın ayağa kalkması hükmündedir.
Çeviri kaynağı: islamilimleri.com