وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَأَبُو أُسَامَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، وَوَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، وَمَرْوَانُ، كُلُّهُمْ عَنْ إِسْمَاعِيلَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . وَفِي حَدِيثِ سُفْيَانَ وَوَكِيعٍ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ يَوْمَ مَاتَ إِبْرَاهِيمُ فَقَالَ النَّاسُ انْكَسَفَتْ لِمَوْتِ إِبْرَاهِيمَ .
Türkçe Çeviri
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Vekî' ile Ebû Üsâme ve İbn Nümeyr rivâyet ettiler. H. Bize İshâk b. İbrahim de rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Cerir ile Vekî' haber verdiler. H. Bize İbn Ebî Ömer dahi rivâyet etti. (Dedi ki) : Bize Süfyân ile Mervân rivâyet ettiler. Bu râvîlerin hepsi İsmail'den bu İsnadla rivâyette bulunmuşlardır. Süfyân ile Vekî'in hadîslerinde: «İbrahim'in vefat ettiği gün güneş tutuldu da, halk: Bu güneş İbrahim'in ölümü için tutuldu, dediler.» ifâdesi vardır. Bu hadisi Buhârî «Küsûf» bahsinin bir iki yerinde ve «Kitâ-bu Bed'i'l - Halk» da; Nesâî ile İbn Mâce dahi «Küsûf» bahsinde muhtelif râvîlerden tahric etmişlerdir. Evvelce beyân ettiğimiz gibi: Âyet: Alâmet, mânâsına gelir. Burada ondan murâd: Ay ile güneşin Allahü teâlâ’nın birliğine ve yüce kudretine birer alâmet olmalarıdır. Allah'ın şiddet ve azabından kullarını korkutmak için birer alâmet olmaları dahi muhtemeldir. Nitekim biz ayetleri ancak korkutmak için göndeririz.» âyet-i kerimesi de bu mânâyı teyîd eder. Ay ile güneşin, kıyâmetin yaklaştığına yahut Allah'ın azabına birer alâmet olmaları ihtimâli de vardır. Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ay veya güneş tutulması ânında namaz kılmayı emir buyurmaktadır. Ebû Bekir İbn'l-Arabî, bu hadislerde umumi ve husûsî olmak üzere altı şey zikre-dildiğini söyler. Bunlar: «Allah'ı zikredin, dua edin, tekbîr getirin, namaz kılın, sadaka verin, köle azâd edin.» emirleridir. Zikrullah, Buhârl ile Müslim ' in rivâyet ettikleri İbn Abbâs hadîsinde emir buyurmuştur. Tekbîr, duâ ve namaz, Hazret-i Âişe hadîsinde; sadaka yine Âişe (radıyallahü anha) hadisinde, köle azadı ise Buhârî 'nin rivâyet ettiği Esma hadîsinde zikredilmişlerdir.
Çeviri kaynağı: islamilimleri.com