Türkçe Çeviri

“... Ümmü Seleme (radıyallahü anhâ) 'dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'in vefatından bir yıl önce bir kere Ebû Bekir (radıyallahü anh) , ticâret maksadıyla Busrâ'ya gitti. Beraberinde Nuaymân ve Harmala oğlu Süveybıt (radıyallahü anhümâ) bulunuyordu. Bu iki zât, Bedir savaşına katılmışlar idi. Nuaymân (yolculukta) , azık işine nezâret ederdi. Süveybıt da çok şakacı bir adam idi. (Yolculuk esnasında bir ara) Nuaymân'a: Bana yemek ver, dedi. Nuaymân (ise) Ebû Bekir, gelinceye kadar bekle, dedi. Bunun üzerine Süveybıt: (And olsun ki) Ben seni muhakkak hiddetlendireceğim, dedi. Râvi demiştir ki: Sonra bunlar bir kavme uğradılar. Süveybıt o kavme: Benden bir kölemi satın alır (mı) sınız? dedi. Onlar da : Evet, dediler. Süveybıt (bu kere onlara) : Benim (size satacağım köle) , konuşkan bir köledir ve size: Ben muhakkak hür bir kimseyim, diyecektir. O size böyle söylediği zaman eğer siz onu bırakacak iseniz, kölemi bana karşı bozguncu ettirmeyiniz, dedi. Onlar : Hayır. Bilâkis biz onu senden satın alırız (kölenin bu gibi laflarına bakmayız) , dediler ve Nuaymân'ı, Süveybıt'ten on sağlam deve ile satın aldılar. Sonra Nuaymân'ın yanına vararak boynuna bir sargı veya ip geçirdiler. Nuaymân : Şu adam (yani Süveybıt) sizlerle cidden alay ediyor ve ben kesinlikle hür olup köle değilim, dedi. Fakat onlar: Senin efendin (Süveybıt) senin durumunu (yani konuşkan olup köleliğini inkâr edeceğini) bize haber verdi, diyerek onu alıp götürdüler. Sonra Ebû Bekir geldi. Orada bulunanlar durumu ona anlattılar. Râvi demiştir ki: Bunun üzerine Ebû Bekir (radıyallahü anh) , adamların arkasında giderek, develerini kendilerine geri verip Nuaymân'ı alıp getirdi. Râvi demiştir ki: Sonra Ebû Bekir ve arkadaşları (yolculuktan dönüp) Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) 'in yanına vararak O'na (bu durumu) arzedince bundan dolayı Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) güldü, sahâbileri de bir yıl (bu durumu kendi aralarında konuşup) güldüler." 3852) ..... Enes bin Mâlik (radıyallahü anh) ’den; Şöyle demiştir: Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) bize katılır (ve güler yüzle bizimle şakalaşır) di. Hattâ (kuşu ölen) küçük bir kardeşime; (Ey Ebû Umeyr, Nügayr (kuşcağız) ne oldu der (şakalaşır) dı.) Vekî demiştir ki: O, (nügayr ile) bir kuş kasdeder ki Enes’in kardeşi onunla oynardı. "

Çeviri kaynağı: islamilimleri.com