حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي الْعُشَرَاءِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَا تَكُونُ الذَّكَاةُ إِلاَّ مِنَ اللَّبَّةِ أَوِ الْحَلْقِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ طَعَنْتَ فِي فَخِذِهَا لأَجْزَأَ عَنْكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا لاَ يَصْلُحُ إِلاَّ فِي الْمُتَرَدِّيَةِ وَالْمُتَوَحِّشِ .
Türkçe Çeviri
(Ebû'l-Uşerâ'nın) babasından (rivâyet olunduğuna göre) kendisi (Hazret-i Peygamber 'e) : " Ey Allah'ın Rasûlü ! (hayvanı) kesmek, sadece gerdandan ya da boğazdan değil midir? diye sormuş da Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) : " Eğer O (nu) uyluğundan yaralarsan (bu sana) yeter" buyurmuştur. Ebû Dâvûd der ki: Ebû 'l-Uşerâ'nın adı Utarid b. Bekir'dir, (isminin) İbn Kahtam ve Utand b. Mâlik b. Kahtam olduğu da söylenir. (Hayvanı) bu (şekilde yaralamanın kesme yerine geçmesi) sadece yüksekten düşen hayvanlar ve vahşi hayvanlar için geçerlidir. Ahmed b. Hanbel
Çeviri kaynağı: islamilimleri.com