حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَ أَبُو بَكْرِ ـ رضى الله عنه ـ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاضِعٌ رَأْسَهُ عَلَى فَخِذِي فَقَالَ حَبَسْتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسَ، وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ. فَعَاتَبَنِي، وَجَعَلَ يَطْعُنُ بِيَدِهِ فِي خَاصِرَتِي، وَلاَ يَمْنَعُنِي مِنَ التَّحَرُّكِ إِلاَّ مَكَانُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ آيَةَ التَّيَمُّمِ.
Asıl metin · Buhârî · Hudûd (Cezalar) · 6844
Âişe (r.anha) şöyle demiştir: Ebû Bekr (benim yanıma) geldi. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) o sırada başını benim dizimin üzerine koymuş vaziyette idi. Ebû Bekr: — Sen Rasûlüllah 'ı da, insanları da yollarından habsedip alıkoydun, Halbuki onlar su başında değiller, dedi ve beni azarlardı, eli ile de böğrümü dürtmeye başladı. Beni kıpırdamaktan, Rasûlüllah 'ın dizim üzerinde bulunmasından başka hiçbir şey men' etmiyordu. (Sabah olunca Rasûlüllah kalktı, hiç su yoktu.) Allahü Taâlâ Teyemmüm (el-Mâide: 6) âyetini indirdi.