حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ مَا كَانَ لِعَلِيٍّ اسْمٌ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَبِي تُرَابٍ، وَإِنْ كَانَ لَيَفْرَحُ بِهِ إِذَا دُعِيَ بِهَا، جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْتَ فَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ فَلَمْ يَجِدْ عَلِيًّا فِي الْبَيْتِ فَقَالَ " أَيْنَ ابْنُ عَمِّكِ ". فَقَالَتْ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ شَىْءٌ، فَغَاضَبَنِي فَخَرَجَ فَلَمْ يَقِلْ عِنْدِي. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لإِنْسَانٍ " انْظُرْ أَيْنَ هُوَ " فَجَاءَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ فِي الْمَسْجِدِ رَاقِدٌ. فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُضْطَجِعٌ، قَدْ سَقَطَ رِدَاؤُهُ عَنْ شِقِّهِ، فَأَصَابَهُ تُرَابٌ، فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْسَحُهُ عَنْهُ ـ وَهْوَ يَقُولُ " قُمْ أَبَا تُرَابٍ، قُمْ أَبَا تُرَابٍ ".
Türkçe Çeviri
Sehl ibn Sa'd (radıyallahü anh) şöyle demiştir: Alî (radıyallahü anh) 'nin "Ebû Turâb'" kadar kendisine sevimli olan hiçbir isim yoktu. Şu muhakkak ki o, bu "Ebû Turâb" ismiyle çağırıldığı zaman bundan pek sevinir, ferahlanırdı. Bir gün Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) , kızı Fâtıma aleyha's-selâma geldi. Evde Alî'yi bulamadı. — "Amcanın oğlu nerede?" diye sordu. Fâtıma: — Benimle onun arasında birşey oldu da bana öfkelenip darıldı. Bu sebeble dışarı çıktı, gündüz uykusunu evde, benim yanımda uyumadı, cevâbını verdi. Rasûlüllah bir insana: — "Bak, o nerede!" buyurdu. O adam gidip geldi de: — Yâ Rasûlallah, Alî mescidde uyuyor, dedi. Rasûlüllah mescide geldi. Baktı ki Alî yan tarafına yatmış, ridâsı bir yanından sıyrılıp düşmüş, vücûduna toprak bulanmış. Rasûlüllah : — "Kalk Ebâ Turâb, kalk Ebâ Turâb!" demeğe ve onun bedeninden toprakları silkmeğe başladı.
Çeviri kaynağı: islamilimleri.com