حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَرْوَانُ بْنُ الْحَكَمِ، قَالَ أَصَابَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رُعَافٌ شَدِيدٌ سَنَةَ الرُّعَافِ، حَتَّى حَبَسَهُ عَنِ الْحَجِّ وَأَوْصَى، فَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ قَالَ اسْتَخْلِفْ. قَالَ وَقَالُوهُ قَالَ نَعَمْ. قَالَ وَمَنْ فَسَكَتَ، فَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ آخَرُ ـ أَحْسِبُهُ الْحَارِثَ ـ فَقَالَ اسْتَخْلِفْ. فَقَالَ عُثْمَانُ وَقَالُوا فَقَالَ نَعَمْ. قَالَ وَمَنْ هُوَ فَسَكَتَ قَالَ فَلَعَلَّهُمْ قَالُوا الزُّبَيْرَ قَالَ نَعَمْ. قَالَ أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُ لَخَيْرُهُمْ مَا عَلِمْتُ، وَإِنْ كَانَ لأَحَبَّهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Türkçe Çeviri
Urve ibnu'z-Zubeyr şöyle demiştir: Bana Mervân ibnu'l-Hakem haber verip şöyle dedi: Usmân ibn Affân'a ruâf hastalığı senesinde (otuzbirinci hicret yılında) salgın hâlinde hüküm süren bir ruâf hastalığı isabet etti ve hattâ bu hastalık, Usmân'ı hacc etmekten men' etmişti. Usmân da ölüm endişesiyle vasiyet etmeye başlamıştı. Usmân'ın yanına Kureyş'ten bir adam girdi de: — Yerine bir halîfe ta'yin et, dedi. Usmân: — Herkes bunu söyledi, dedi. O kimse de: — Evet, öyle söylüyorlar, diye te'yîd etti. Usmân: — Kimin halef yapılmasını söylüyorlar? diye sorunca, o kimse sükût etti. Râvî Mervân dedi ki: Usmân'ın yanına başka bir adam daha girmisti. O kimsenin (kardeşim) el-Hâris olduğunu zannediyorum. O da Usmân'a: — Yerine bir halef göster, dedi. Usmân yine: — Herkes bunu söyledi, dedi. O zât da: — Evet öyle söylüyorlar, diye Usmân'ı te'yîd etti. Usmân yine: — Kimin halef yapılmasını söylüyorlar? diye sorunca, o da sükût etti. Bu defa Üsmân kendisi: — Belki insanlar ez-Zubeyr'i söylemişlerdir, dedi. Haris — Evet, diye tasdîk etti.Usmân: — Dikkat edin! Nefsim elinde bulunan Allah'a yemîn ederim ki, şübhesiz ez-Zubeyr, benim faziletli olduklarını bildiğim kimselerin en hayırlısıdır. Ve yine şübhesiz o, Rasûlüllah 'a, onların en sevimli olanıdır, dedi.
Çeviri kaynağı: islamilimleri.com