حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو كَانَ هَا هُنَا رَجُلٌ اسْمُهُ نَوَّاسٌ، وَكَانَتْ عِنْدَهُ إِبِلٌ هِيمٌ، فَذَهَبَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ فَاشْتَرَى تِلْكَ الإِبِلَ مِنْ شَرِيكٍ لَهُ، فَجَاءَ إِلَيْهِ شَرِيكُهُ فَقَالَ بِعْنَا تِلْكَ الإِبِلَ. فَقَالَ مِمَّنْ بِعْتَهَا قَالَ مِنْ شَيْخٍ، كَذَا وَكَذَا. فَقَالَ وَيْحَكَ ذَاكَ ـ وَاللَّهِ ـ ابْنُ عُمَرَ. فَجَاءَهُ فَقَالَ إِنَّ شَرِيكِي بَاعَكَ إِبِلاً هِيمًا، وَلَمْ يَعْرِفْكَ. قَالَ فَاسْتَقْهَا. قَالَ فَلَمَّا ذَهَبَ يَسْتَاقُهَا فَقَالَ دَعْهَا، رَضِينَا بِقَضَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ عَدْوَى. سَمِعَ سُفْيَانُ عَمْرًا.
Türkçe Çeviri
Amr ibn Dînâr şöyle dedi: Şurada (yani Mekke şehrinde) Nevvâs isminde bir (deve taciri) kimse vardı. Bunun yanında hastalıklı develer de vardı. İbn Omer (radıyallahü anh) gidip, Nevvâs'ın bir ortağından bu hastalıklı deveyi satın aldı. Sonra ortağı Nevvâs'a geldi de: — O hasta deveyi sattık, dedi. Nevvâs: — Sen o deveyi kime sattın? Dedi. Ortağı: — Şöyle şöyle sıfatta bir ihtiyara sattım, dedi. Nevvâs: — Vay sana yazıklar olsun! Vallahi bu ihtiyar zât İbnu Omer'dir, dedi ve hemen İbn Omer'e gitti ve: Ortağım sana kusurunu bildirmeden hastalıklı deve satmıştır, deyip vaziyeti anlattı. İbn Omer: — Öyleyse deveni sür git, dedi. Nevvâs deveyi alarak sürüp gitmeye davrandığı zaman, İbn Omer: — Haydi, bırak şu deveyi! Artık biz Rasûlüllah 'ın " Hastalığın bizatihi sirayeti yoktur " hükmüne razı olmuş kimseleriz, dedi.
Çeviri kaynağı: islamilimleri.com